Ziekte van Lyme, fases, processen, symptomen, risico's en behandeling

Na jaren van Lyme heb ik terug energie

Ziekte van Lyme symptomen, fases en behandeling

Lees hier alles over de drie fasen van de Ziekte van Lyme, de symptomen, processen in het lichaam in elk van de fasen, risico’s en behandeling in elke fase van de ziekte van Lyme. Ontdek ook het belang van het immuunsysteem tegen ons gevecht tegen Lyme en hoe dit ons kan genezen als we het immuunsysteem terug op kracht krijgen, en tegelijk onze andere processen weer op gang komen. De ziekte van Lyme kent zijn fases, zijn symptomen en behandeling. Lees verder op deze pagina hoe ik deze fases van de ziekte van Lyme doorliep, de symptomen begon te krijgen, en uiteindelijk bij een Lyme-behandeling terecht kwam die mij kon genezen.  

Ziekte van Lyme in de eerste fase, lokale huidaandoening

Ziekte van Lyme eerste fase, processen in het lichaam (lyme symptomen, fases en behandeling)

 

Je hebt een tekenbeet gehad en je krijgt na een periode van dagen tot weken een lokale huidinfectie, een rode kring, de Erythema Migrans (EM). Deze uiterlijke kenmerken van de Erythema Migrans zijn evenwel niet noodzakelijk om toch daadwerkelijk de Ziekte van Lyme en co-infecties op te lopen.

-Kort na de tekenbeet (24 tot 48uur) is de Lyme-bacterie nog slechts maximaal doorgedrongen tot in de bloedbaan.

-De Lyme-bacterie Borealis heeft nog niet de tijd gekregen om zich te verschuilen achter een biofilm, gifstoffen of zware metalen.  

-Co-infecties worden bijna altijd mee overgedragen met de tekenbeet. De co-infecties zijn virussen en bacteriën (volgens recent onderzoek zelfs tot bijna 300 verschillende), parasieten en schimmels.

– De Viraal-bacteriële Lading (het totaal van alle aanwezige virussen en schadelijke bacteriën in uw lichaam) is op dit moment normaal gesproken nog lager dan de sterkte van uw immuunsysteem. Hierdoor zal u dan ook wellicht geen of geen ernstige klachten ondervinden

-Er zijn altijd twee “kampen” werkzaam in ons lichaam. Aan de ene kant zijn er alle vijandige cellen en gifstoffen die ons lichaam aanvallen en verzwakken. De Viraal-bacteriële Lading (het totaal aan virussen en schadelijke bacteriën in ons lichaam) is daar een groot onderdeel van in het geval van een tekenbeet.  Aan de andere kant is er ons immuunsysteem dat ons beschermt tegen al deze vijandige virussen, bacteriën en gifstoffen. Zolang de sterkte van het immuunsysteem sterker is dan de Viraal-bacteriële Lading, is het immuunsysteem in staat alles de baas te kunnen en voelen we ons niet ziek.  

Ziekte van Lyme eerste fase, symptomen

Bij een tekeninfectie kan op de plaats van de beet dagen tot weken erna een rode ringachtige plek ontstaan. Deze kan een diameter hebben gaande van 5 tot 40 cm. Deze huidaandoening noemt men een Erythema Migrans. Er komen ook variaties van deze plek voor, zelfs op andere plaatsen dan de beet zelf. Studies geven aan dat er zelfs meer atypische plekken ontstaan na een tekenbeet. Belangrijk te weten is, dat niet iedereen een EM krijgt bij een besmetting!

Deze tekenbesmetting kan gepaard gaan met griepachtige symptomen maar ook niet altijd. Daarom is het belangrijk de datum van de tekenbeet te noteren. Indien er dan later nog klachten ontstaan, kan je hiernaar verwijzen.

Een vroeg stadium van Lyme kan ook vrijwel symptoomloos of aspecifiek verlopen, waardoor men niet altijd denkt aan de Ziekte van Lyme

Ziekte van Lyme eerste fase, risico’s

In deze allereerste fase van de Lyme-besmetting (24-48 uren na de tekenbeet) zijn de risico’s nog beperkt tot de huidaandoening en eventueel die griepale symptomen, of voorwaarde dat men op tijd een juiste behandeling start. Deze behandeling bestaat normaal gesproken uit een gewone antibioticakuur.

Is de Lyme-besmetting langer dan 48 uur bezig, dan loopt men het risico dat de antibioticakuur niet meer alle Lyme-bacteriën zal doden, omdat de bacteriën reeds verder dan de bloedbaan kunnen doorgedrongen zijn, tot in de organen en eventueel hersenen dus. Het risico is hier dat, zelfs na een antibioticakuur, de ziekte kan evolueren naar de Acute Lyme-fase.  In dat geval is een verdere en ruimere behandeling nodig, lees dan verder hieronder “Lyme eerste fase, behandeling”.

Ziekte van Lyme eerste fase, behandeling

Kort na de tekenbeet is de Borealis-bacterie nog maximaal tot in de bloedbaan doorgedrongen. In de meeste gevallen volstaat dan een antibioticakuur van 4 weken om de Lyme-bacterie te bestrijden. De vrijwel altijd mee overgedragen co-infecties (virussen, bacteriën, parasieten en schimmels) zijn op dit moment wellicht nog op te ruimen door het immuunsysteem zelf.

Echter, als men de eventuele symptomen (zoals de huidinfectie of griepachtige symptomen) pas opmerkt meerdere dagen tot weken na de tekenbeet, is de kans zeer groot dat de bacterie reeds is doorgedrongen tot in de bloedbaan en verder in het lichaam, en wordt de kans veel kleiner dat een gewone antibioticakuur van 4 weken zal volstaan.  

In dit geval is de kans namelijk groot dat de bacterie zich heeft kunnen verschuilen achter een lichaamseigen biofilm, waardoor de bacterie onzichtbaar wordt voor antibiotica en het immuunsysteem. Ook kan de Lyme-bacterie zich reeds verstopt hebben achter gifstoffen en zware metalen. 

Als dit het geval is, is het belangrijk om, naast de antbiotica-kuur, ook een extra behandeling toe te passen die erop gericht is specifiek:

  • De Lyme-bacterie te ontmantelen (ontdoen van de biofilm, zodat ze zichtbaar wordt voor het immuunsysteem en antibiotica)
  • Te zorgen dat de bacterie zich niet langer kan voortplanten. Dit kan door de Lyme-bacterie een ferrine-binding te laten aangaan, waardoor deze bacterie als het ware wordt “lamgelegd”. Het voedingssupplement Lactoferrine zorgt voor deze ferrine-binding. Deze ferrine-binding zal de bacterie niet doden, maar wel zorgen dat ze zich niet verder kan verspreiden.  Op deze manier wordt er een halt toegeroepen op het verder woekeren van de Borealis-bacterie in het lichaam.
  • Het immuunsysteem in optimale conditie te brengen (modulering van het immuunsysteem) dmv Omega-3 en Vitamine D3. Dit zijn de elementairste voedingsstoffen om het immuunsysteem te moduleren. Belangrijk is het immuunsysteem NIET te versterken door immuunversterkers, omdat dit kan leiden tot auto-immuunziektes, waardoor de problemen nog groter zouden worden.
  • Het immuunsysteem te ondersteunen om de bacteriën en virussen te doden dmv L-Lysine
  • Lactoferrine en L-Lysine zullen ervoor zorgen dat de viraal-bacteriële lading wordt verlaagd.

Ziekte van Lyme in de tweede fase, de ACUTE ZIEKTE VAN LYME

(lyme symptomen, fases en behandeling)

Acute Lyme, processen in het lichaam

  • Bij de Acute ziekte van Lyme is de Lyme-spirocheet reeds langere tijd in de bloedbaan, en is ze bezig zich te verspreiden doorheen het hele lichaam. De Borelia-spirocheet plant zich voort doorheen het zenuwstelsel, de gewrichten, de botten, het hart, de organen, enz…
  • De Lyme-bacterie heeft intussen de tijd gekregen zich te verschuilen voor het immuunsysteem, dmv een lichaamseigen biofilm en gifstoffen en indien aanwezig ook achter zware metalen.
  • Het immuunsysteem is volop bezig met zowel de Borealis-bacterie te bestrijden alsook de meestal mee overgedragen co-infecties (in hoofdzaak virussen).
  • Het immuunsysteem kan deze infecties eventueel lange tijd het hoofd bieden, maar moet bij een periode van mindere weerstand toch de duimen leggen tegen de overmacht van de vijandige cellen. Dit kan bijvoorbeeld al het geval zijn op een moment dat je lichaam geconfronteerd wordt met een extra belasting zoals een banale verkoudheid of griep. Die extra belasting kan er al voor zorgen dat de kritische massa van de Viraal-bacteriële Lading wordt bereikt. Door een schijnbaar onschuldige aandoening kan het uiteindelijk zijn dat het immuunsysteem aan de verliezende hand komt te staan.
  • Als dan het immuunsysteem dermate verzwakt is, komen ook de vóór de tekenbeet aanwezige sluimerende virussen (zoals Herpes, CMV, Psoriasis, Epstein-Barr…) aan de oppervlakte. Vaak zijn dit virussen waarvan de mens niet vermoedde dat hij al jaren drager was, omdat het immuunsysteem die virussen al die jaren probleemloos kon onderdrukken. NU krijgen ook deze virussen de kans om aan de oppervlakte te komen en uit te breken.
  • Door deze extra uitbraak van allerlei virussen en bacteriën wordt het reeds verzwakte immuunsysteem nog meer getriggerd en krijgen we een toestand dat er in het lichaam allerhande vijandige cellen beginnen te woekeren. Het is nu niet langer enkel de Borealis-bacterie meer die het lichaam en immuunsysteem begint uit te putten.
  • In tal van organen beginnen zich processen af te spelen, en krijgen alle verschillende schadelijke cellen de kans om zich te verspreiden en te vermenigvuldigen. Dit zijn dus zowel de Lyme-bacteriën, de mee overgedragen co-infecties als de reeds langer aanwezige onderdrukte virussen, bacteriën, parasieten, schimmels.

Acute Ziekte van Lyme, symptomen

  • Allerlei virussen en bacteriën verspreiden zich nu doorheen het lichaam. Helaas zijn er veel mensen met de Ziekte van Lyme in deze fase die nog geen noemenswaardige klachten hebben, of in ieder geval niet de link leggen met de Ziekte van Lyme. De klachten die deze mensen hebben, kunnen namelijk dermate divers zijn dat ze aan van alles en nog wat te wijten kunnen zijn. Het is dus niet vanzelfsprekend dat men direct denkt aan Lyme. Spijtig genoeg speelt dit in het voordeel van de infecties.
  • Dikwijls hebben mensen in deze fase soms wel en dan weer geen last van vermoeidheid, huiduitslag, vergeetachtigheid, concentratieproblemen, en dergelijke… Deze symptomen kunnen soms de kop opsteken, en dan weer een tijdje verdwijnen, en lijken ze niet zo alarmerend dat de patiënt er meteen mee naar de dokter gaat.

Acute Ziekte van Lyme, risico’s

  • Het voornaamste risico van Acute Lyme bestaat er vooral in dat de Ziekte niet tijdig wordt herkend als de Ziekte van Lyme, met als gevolg dat deze zich ongestoord verder kan evolueren tot de chronische ziekte van Lyme. De risico’s bij de derde fase, late stadium van Lyme zijn of kunnen zeer ernstig zijn, tot dodelijk. Voor meer info, lees hieronder voor meer informatie.

Acute Ziekte van Lyme, behandeling

  • Als je je in deze fase bevindt, is het van het uiterste belang om de Lyme-behandeling te starten. Alhoewel het woord “Lyme-behandeling” intussen de lading niet echt meer dekt, daar het nu over meer gaat dan de Lyme-bacterie alleen.
  • Antibiotica bij Acute Lyme: te laat, niet meer doeltreffend en zelfs contraproductief. Antibiotica zijn in deze fase niet meer een afdoend middel. De Lyme-bacterie heeft zich intussen verscholen voor antibiotica en het immuunsysteem. Misschien helpen antibiotica nog wel tegen de eventuele bacteriële co-infecties, maar tegelijkertijd doen ze op dit moment minstens zoveel goed dan kwaad. Niet in het minst aan het reeds erg verzwakt immuunsysteem. Die antibiotica kunnen mogelijk tijdelijk zorgen voor een vermindering van klachten, maar zullen de klachten op termijn niet oplossen, daar het probleem op te veel gebieden gevorderd is. Antibiotica kunnen op dit moment nooit zorgen voor een totale vernietiging van alle schadelijke cellen. Met name de virussen zullen er zelfs baat bij hebben omdat op deze manier het immuunsysteem verder wordt verzwakt en de virussen er zelf niet worden door getroffen. De Lyme-bacterie is intussen grotendeels onzichtbaar geworden voor de antibiotica en zal dus ook niet verdwijnen. Integendeel.
  • De behandeling is de acute fase richt zich op meer dingen dan de Lyme-bacterie alleen. Deze punten moeten allemaal aandacht krijgen:
    • Het overwinnen van de infectie,
    • Het afvoeren van afvalstoffen, ontzuren en ontgiften,
    • Herstel van algehele conditie en levenswandel
    • Modulering immuunsysteem
    • Eventueel ondersteuning van de darmen bij gebruik van antibiotica
    • Ondersteuning fase 2 van de ontgifting
    • Algemene ondersteuning
    • leefstijl

Ziekte van Lyme in de derde fase, LATE STADIUM LYME, CHRONISCHE LYME  (lyme symptomen, fases en behandeling)

Chronische Ziekte van Lyme, processen in het lichaam

  • MSIDS – Lyme als Multi-Systeem-Ziekte, Chronische Ziekte van Lyme. De Ziekte van Lyme is nu een Multi-Systeem-Ziekte geworden.
  • Verschillende organen en lichaamsdelen zijn stelselmatig ernstig aangetast door de Lyme-bacterie en meestal andere infecties.

Chronische Ziekte van Lyme, Symptomen

  • Allerlei vreemde klachten treden op bij Chronische Lyme. Je ondervindt meer en frequenter vreemde klachten waarvan de meest voorkomende zijn: extreem grote vermoeidheid, concentratie- en geheugenproblemen, gewrichtspijnen, tintelingen in lichaamsdelen en een verstoorde slaap.
  • De symptomen van de chronische Ziekte van Lyme en gepaard gaande co-infecties kunnen daarbovenop heel erg divers zijn. ZIE ZIEKTE VAN LYME SYMPTOMEN NA JAREN.
  • Het immuunsysteem draait nu op volle toeren, dag en nacht, 7 op 7. Aangezien het immuunsysteem de grootste energievreter is in het lichaam, voelen we ons hoe langer hoe meer uitgeput en energieloos.
  • Door het gebrek aan energie treedt er een automatische reflex op in het lichaam: het lichaam wil energie sparen voor de vitale organen, waardoor we vooral willen rusten, liggen en slapen.
  • De grilligheid van Chronische Lyme-symptomen kan leiden tot foute diagnoses. De chronische Ziekte van Lyme kan zich op via tal van symptomen manifesteren zodat de ziekte vaak niet wordt (h)erkend als dusdanig, en vaak wordt ze verward met andere ziektes of aandoeningen zoals CVS, MS, fybromyalgie, niet gedefinieerde auto-immuunziektes, etc…
  • Omdat men vaak niet denkt aan Lyme, wordt er dikwijls (goedbedoeld) op basis van enkele symptomen een diagnose gesteld door de arts. Sommige symptomen kunnen komen en gaan, dan steken er weer andere symptomen de kop op. Omdat men vaak niet al deze informatie doorgeeft aan de arts, is de kans groot dat hij dan ook niet meteen denkt aan de Ziekte van Lyme, en slechts op basis van de actuele symptomen een diagnose gaat stellen, en een niet voldoende behandeling gaat geven. Niet voor niets wordt de Ziekte van Lyme “De Grote Imitator” genoemd. KLIK HIER VOOR MEER LATE STADIUM LYME SYMPTOMEN.
  • Ondertussen zijn in de meeste gevallen ook de co-infecties bezig ons lichaam extra te belasten. Ook hierdoor krijgen we symptomen die niet direct gelinkt zijn aan de Borelia-bacterie. ZIE PAGINA LYME EN CO-INFECTIES.
  • Waarom is er die enorme moeheid, en waarom blijven we moe, ook al hebben we zoveel geslapen? Doordat het immuunsysteem continu 24/24 wordt getriggerd door de Borealis-bacterie en andere infecties, en de daarbij horende afvalproducten (dode cellen vergiftigen het lichaam en zijn uitputtender dan levende bacteriën en virussen). Het immuunsysteem slokt zo goed als al onze energie op. Hierdoor worden we moe, en blijven we moe, ondanks het vele slapen.

Chronische Ziekte van Lyme, risico’s

  • Het immuunsysteem, dat normaal gesproken alleen ’s nachts actief is om aan recuperatie en herstel te doen (en overdag enkel actief is bij één of andere verwonding), blijft nu 24/24 draaien en put het lichaam verder meer en meer uit. Waardoor we in een  neerwaartse spiraal terecht komen. Als het immuunsysteem ook heel de dag actief moet zijn, gaat het immuunsysteem zowat met één derde van je energie lopen, en start je de dag maar met twee derde van je energie. En dan is je batterij zo leeg. Vandaar de grote vermoeidheid die je ervaart.
  • Het lichaam komt in allerlei tekorten terecht, zoals tekort aan noodzakelijke voedingsstoffen, vitaminen, eiwitten, mineralen, aminozuren, allerlei bouwstenen, enz… Het lichaam is ook hoe langer hoe minder in staat die voedingstoffen, bouwstenen, vitaminen, enz… op te nemen.
  • Het lichaam komt uiteindelijk in uiterste energie-nood terecht bij chronische Lyme. In eerste instantie zijn dat de hersencellen. Want je mag rekenen, één hersencel heeft tien keer zoveel zuurstof nodig als een lichaamscel. Maar een hersencel heeft ook tien keer meer energie nodig dan een lichaamscel. Wat gebeurt er dan? Het lichaam gaat uiteindelijk noodgedwongen in “overlevings-modus” en zegt:”Die hersencellen, dat komt later wel!”. Het is ook daarom dat je (nog afgezien van de eventuele Lyme-besmetting die door de bloed-hersenbarrière doorbreekt) problemen gaat krijgen met je geheugen, concentratieproblemen en al die neurologische neveneffecten.
  • Het lichaam is nu verplicht in “overleef-stand” te gaan. Zonder je hart of longen ga je dood. Dus die organen krijgen in de eerste plaats de beschikbare en nodige energie. De hersenen moeten wel energie krijgen, maar net genoeg om te overleven.
  • En zo loop je het risico, door het gebrek aan energie, dat het lichaam een selectie gaat moeten maken tussen “vitale en minder vitale organen”. Op die manier zullen er organen zijn die minder energie gaan krijgen dan ze zouden moeten krijgen. Dan gaan die organen minder goed werken. Stel dat dat de lever is, dan gaat de ontgifting minder werken. Dan gaat de recyclage van DNA (methionine) minder goed lopen. Dus als je pech hebt, ga je foute DNA-mutaties krijgen die blijven leven (we maken elke dag sowieso weer foute DNA-mutaties, maar die ruimen we ’s nachts normaal gezien gewoon weer op). Probleem hier is dat die foute DNA-mutaties niet meer of niet allemaal meer worden opgeruimd of worden aangezet tot zelfdoding (opopthose). En dat kan kanker veroorzaken.
  • In dit stadium krijgt het immuunsysteem lang niet alles meer opgeruimd. En dan loop je het risico op allerlei gelijktijdig optredende zeer ernstige aandoeningen. Maar ook dat je tot orgaanfalen kan overgaan. Dus dat bepaalde organen op een moment totaal ophouden hun functie te vervullen. Als dat het hart is of de longen, sterft de mens. Maar ook als je nieren of bijnieren tot orgaanfalen overgaan, dan gaat de hele hormoonspiegel de hoogte in, en keldert vervolgens weer in mekaar. En heel je “drive” ligt dan ook plat (je hormonen zijn de energie die heel je lichaam aanstuurt). Resultaat: je voelt je nog meer moe en futloos. Als je je in deze toestand bevindt, heb je wellicht het laatste jaar al heel dikwijls je dokter gezien, en ben je mogelijk al bij tien specialisten geweest. Je bent dan wellicht een schim in vergelijking bij wie je normaal was.
  • Dit was zo ongeveer de staat waarin ik mij bevond in het late stadium van Lyme. Ik had een abonnement op de dokterspraktijk, was regelmatig weken afwezig op het werk, en kon gewoon niet meer. De Lyme-behandeling die ik op het laatste moment aangeboden kreeg, bleek net op tijd. Ik ben er met mijn laatste enthousiasme en geloof ingevlogen als een gek, en na een maand was ik al iets beter. Ik ben de behandeling uiteindelijk meer dan een jaar blijven volgen. Nu kan ik zeggen: OEF! Ik ben er van af! Zonde van de verloren jaren, maar ik ben superblij dat ik terug de oude ben, en terug weer van alles kan! Ik slaap weer normaal, ik heb weer energie voor twee, alle gekke dingen in mijn hoofd zijn verdwenen, ik kan terug weer normaal eten, mijn lichamelijke aandoeningen zijn weg, en ik maak terug plannen voor de toekomst! En vooral: ik kan terug lachen!

Chronische Zieke van Lyme, behandeling

  • De behandeling van de Chronische Ziekte van Lyme richt zich, zoals bij de behandeling van de Acute Lyme, op meer dingen dan de Lyme-bacterie alleen. Deze punten moeten allemaal aandacht krijgen:
    • Het overwinnen van de infectie,
    • Het afvoeren van afvalstoffen, ontzuren en ontgiften,
    • Herstel van algehele conditie en levenswandel
    • Modulering immuunsysteem
    • Eventueel ondersteuning van de darmen bij gebruik van antibiotica
    • Ondersteuning fase 2 van de ontgifting
    • Algemene ondersteuning
    • leefstijl